Niet voor lief

Eerder vandaag zei ik tegen een vriend van me dat ik het zo onwijs waardeer dat hij contact met me onderhoudt. Toen hij reageerde met dat het 'toch belachelijk zou zijn als hij dat niet had gedaan', moest ik eventjes nadenken. Ik bedacht me dat ik het daar eigenlijk helemaal niet mee eens ben. Het … Continue reading Niet voor lief

Witte Kerst

Een rustige vrouwenstem vindt via mijn platenspeler haar weg naar mijn gehoor. "What I'd value most would be your call, to tell me when your home in my arms again", zingt ze melodramatisch. De batterijen van de rood en wit geweven lampjes die ik enkele dagen geleden ophing om na een lange dag een warm … Continue reading Witte Kerst

Zo heel zwaar heb ik het niet

Ik slaak een diepe zucht. Vanbinnen wordt mijn buik eruit gehamerd. Nog niet van mijn hoofd te spreken. Zal ik werk afbellen? Nee komop Lies, beetje guts showen. Gisteren ben ik wezen bloedprikken. Met stromende tranen over mijn wangen heb ik mijn oma gevraagd of ze asje asje asjeblieft mee wilde. Over guts gesproken.  Ik ben … Continue reading Zo heel zwaar heb ik het niet

Wakker worden in Utrecht

Ik kijk glazig voor me uit. Huh. In een seconde verken ik de ruimte om me heen. Ken je dat moment waarop je ergens anders dan thuis wakker wordt, en voor een seconde geen flauw benul hebt waar je bent? Na 2 seconden schoot het me te binnen. Tuurlijk. Ik was verhuisd! Ik keek op mijn telefoon. 6 … Continue reading Wakker worden in Utrecht